12 oktober 2011
Na een bij wijlen avontuurlijke rit met een uit de kluiten gewassen bus langsheen smalle wegeltjes en dito ronde punten kwamen we met een bonte bende “trollen en kobolden” aan in het donkere, met doornstruiken overwoekerde Nazareth Bos.
Na een korte maar heldere toespraak van opperkobold Wim werden twee teams gevormd die een meedogenloze strijd gingen aangaan om de opperste eer van Boskampioen. In zeven haasten werd diep in het bos aan weerszijden van de grens een kamp opgebouwd waar beide teams hun smokkelwaar moesten zien binnen te smokkelen, zonder betrapt te worden door alerte douaniers. Een helse opdracht die een aantal smokkelaars de moed wat in de schoenen deed zinken.
Het werd een ware strijd van mens tegen natuur (diepe beken, hardnekkige doornstruiken en angstaanjagend grote kruisspinnen…) extra bemoeilijkt door een nietsontziende douane die zonder mededogen de ene smokkelaar na de andere bij de kraag vatte!
Hoe opgelucht dan ook de gezichten van de smokkelaars die zonder kleerscheuren de overtocht doorstaan hadden en hun smokkelwaar zo fier als gieters bij de kampbewaker kwamen afleveren! Hoe beteuterd de gezichten van hen die betrapt waren en met hangende pootjes om nieuwe smokkelwaar kwamen vragen, smokkelwaar die ze pas kregen nadat ze boete hadden gedaan…
Maar zie, na een lange, slopende strijd kwam dan het verlossend eindsignaal waarna alle smokkelaars moe maar opgelucht hun prijs in ontvangst mochten nemen voor hun tomeloze inzet.
Ook de welbespraakte kampbewaaksters waren blij dat het voorbij was zodat ze rustig in de bus huiswaarts konden napraten … over het avontuur in Nazareth Bos.
Het was leuk, de weergoden waren ons gunstig gezind, op naar de volgende editie!
MeesMark
0 reacties:
Een reactie plaatsen