Fietsende Beren

05 oktober 2011

Vandaag de grote dag, de eerste keer met onze nieuwe ploeg beren op fietstocht.  Je zou het niet denken, maar onze beren kunnen alles :-)  Eerste opdracht een fiets kiezen, dit is het moeilijkste van de hele activiteit.  Hij moet stoer zijn, goed vooruit gaan, voor sommige moet die veel kleuren hebben, anderen willen er liever een mandje aan, ...    zo gaat het maar door.  Juf Ingrid kreeg de taak in de schoenen geschoven, Juf Marleen was ziek, daarmee werd zij daarmee opgezadeld.  Wat een Juf lijden kan :-)

Eindelijk tijd voor de aftrap of is het eerder het startschot, whatever.  Na een onderdeel van een fiets te zijn kwijtgeraakt, hebben we uiteindelijk de eerste hindernissen overwonnen.  Na het vele zweet van de begeleiders tijdens het eerste deel van de tocht, neen niet door de inspanning maar omwille van het verkeer, konden we eindelijk de afslag nemen de velden in.
Juf Ingrid (alweer) was nog een euvel aan het oplossen van: "vest in ketting".  Waarvan meester Youri dankbaar gebruik maakte om zich met de rest van de Beren achter een bosje te gaan verbergen.  Jens de ongelukkige van "vest in ketting", herinnerde zich echter de afslag en we werden allemaal betrapt.  Daar ging de verrassing.

Toen begon het echte werk.  Alp, Jens, Byron en Brent voorop, Giovanni en Jaïden vonden het gezelschap van de juf aantrekkelijker.  Je kon de juf toch niet alleen achteraan laten rijden.  De kopgroep wisselde zo nu en dan en na een groot aantal kilometers waren Alp en Byron nog alleen aan de kop.  Laten we ondertussen eventjes een spurtje nemen tot aan de sluis.

In het begin zagen we de rest nog rijden en opeens waren ze nog een stipje aan de horizon.  Gelukkig was de sluis ook de rustplaats om een welverdiend drankje te verorberen.  Neenee we waren er nog niet, de rest van de Scheldedijk dient nog te worden afgereden tot aan de rotonde van Merelbeke.  Eens daar aangekomen, met niet al te veel ongevallen hergroepeerden we en gingen in één groep de brug over, langs de ringvaart richting internaat.

Vele pauzes later, daar de juf niet mee kon, zagen we in de verte de laatste brug waar we af moesten.  Bijna aan het internaat !  Nog een laatste spurt en we kwamen zonder kleerscheuren aan.  Het was een geweldige sportieve dag.  Wie dacht dat de Beren nu rustig in een hoekje gingen zitten rusten, die heeft het mis !  De avond werkt afgewerkt met een uurtje trampoline springen na het eten.

Na een verhaaltje en een knuffel kon je een muis horen lopen.  Lichten uit, letterlijk en figuurlijk :-)
Volgende week de schrikwekkende gevolgen van een bosspel !